Mevlana'dan Hikayeler

Bir fare, bir devenin yularını eline aldı, kurula kurula yola koyuldu. Deve de tabiatındaki mülayimlik yüzünden onunla beraber  yürümeye başladı. Fare: - Ben ne adammışım, diye gurura düştü. Deve, onun bu düşüncesini anladı, içinden: - Ben sana gösteririm, diye söylendi. Gide gide bir büyük ırmak kenarına geldiler. Öyle büyük, öyle derindi ki, fare orada durdu, kaskatı kesildi. Deve:

Bir ejderha, bir ayıyı yakalamış parçalamaya çalışıyordu. Yiğit bir adam, yolda giderken ayının bağırmalarını duydu. Hemen koştu, her ne kadar ejderha daha güçlü idiyse de, o adamın hem gücü hem de hilesi vardı.

Sûfilerden biri seyahate çıkmıştı, bir gece bir tekkeye misafir ol­du. Merkebini ahıra bağladı, kendisi de dostlarıyla sofanın baş köşe­sine geçti oturdu, murakabeye daldı. Tekkedeki dervişlerin zikir ve murakabeleri sona erdikten sonra misafire yemek getirdiler. O za­man konuğun aklına hayvanı geldi. Hizmetçiye: