Mevlana'dan Hikayeler

Bir çakal boyacı küpüne düşmüştü. Sonra postu boyanmış olarak çıktı. Kendini yeşil, kırmızı, pembe ve sarı renklerde görünce: - Ben mana aleminin tavusuyum, demeye başladı.             Postu boyalı ve parlaktı, güneş de daha güzel gösteriyordu. Di­ğer çakallar ona: -       Ey çakal,  bu ululuğa nasıl ulaştın, diye sordular. Çakallardan biri ise şöyle dedi:

Bir adam, şeyhlerden biri hakkında: -  Doğru yolda değil, diye konuşuyordu, şarap içiyor, mürai ve pis. Böyle adam nerden müridlerin imdadına yetişecek?! Bir başkası da ona: - Edebe riayet et, büyükler hakkında böyle zanda bulunma, de­di. Böyle şey olmaz ya, olsa bile, bir katre pislik bir denizi kirletebi­lir mi?! -  Ey mürid, ben onu bir mecliste gördüm, dedi adam, takvası yok, müflis biri. inanmıyorsan bu gece kalk da onun günahkârlığını kendin gör. Geceleyin o adamı bir pencere başına götürdü:

İhlaslı bir adam mescide girerken baktı ki cemaat dışarı çıkıyor. - Namaz kılındı mı ki herkes camiden çıkıyor, diye sordu. - Evet, dedi birisi, Hz. Peygamber (s.a.s.) cemaatle namazını eda etti, duasını bile bitirdi. Ey ham adam, sen nereye gidiyorsun? Adam bir ah çekti. Cemaatten biri:   

Allahu Teala, Musa (a.s.)'ya şöyle vahyetti: - Ey Musa, ben hastalandım da niçin beni ziyaret etmedin?