Mevlana'dan Hikayeler

Buhara'da Sadr-ı Cihan'ın kölesi bir ithama maruz kaldı, mevki­inden düştü ve kaçmaya mecbur oldu. Tam on yıl Horasan, Kuhistan ve Deşt'te başıboş bir halde gezdi, dolaştı. On yıl sonra hasret ga­lip geldi, sabrı tükendi. Sadr-ı Cihan'dan ayrılığa tahammülü kalma­dı, Buhara'ya dönmeye karar verdi. Bir dostu ona şöyle dedi: - Ey gafil, aklın varsa işin sonunu düşün. Kelebek gibi kendini ateşe atma. Delicesine Buhara'ya gidersen zincire vurulmaya, zinda­na atılmaya layıksın demektir. Sadr-ı Cihan sana kızgın, dişlerini gı­cırdatıyor, seni yirmi gözle bekliyor. Senin için bıçak bileyip duru­yor. Allah sana bir fırsat verdi, kurtuldun, şimdi de zindana mı gidi­yorsun?