Mevlana'dan Hikayeler

Hz. Peygamber (s.a.s.) ezan sesini duydu, abdest tazelemek için su istedi. Getirilen soğuk suyla elini yüzünü yıkadı. Ayaklarını da yıka­dıktan sonra pabuçlarını giymek üzereyken bir kuş gelip pabucunun tekini kapıp götürdü. Kuş rüzgâr gibi havalandı, pabucu tersine çe­virdi. Pabucun içinden bir yılan düştü. Kapkara bir yılandı. Tavşan­cıl kuşu böylece Hz. Peygamber'i yılandan korumuştu. Kuş bunun ardından pabucu getirip aldığı yere koydu. Sanki:

Seba, çok büyük, azametli bir şehirdi. On şehir halkı oraya top­lanmıştı. Allah (c.c.) onlara nice bağlar, bostanlar vermiş, pek çok ni­metler ihsan etmişti. Ağaçlardan dökülen meyvelerin bolluğundan yol daralır, geçenler geçemez olurlardı. Ağaçları kimse silkelemez, meyveler rüzgârla kendiliğinden düşerdi. Meyveler dallardan aşağı­lara sarkar, gelen geçenlerin başına, yüzüne değerdi. Şehirler ve köy­ler hırsızlıktan emindi. Seba halkına tam on üç peygamber gelmiş, yol göstermek iste­mişlerdi. Onlara şöyle demişlerdi: - Allah'ın nimetlerine şükredin. Bir şükre bedel bu kadar nime­ti kim verir? Allah insana baş verir, şükür için bir secde ister, ayak verir şükür için bir oturma ister. Sebalılar peygamberlere şöyle dediler: