Mevlana'dan Hikayeler

Hz. Ömer zamanında bir çalgıcı vardı. Çok güzel çeng çalardı, sesi de pek latifti. Öyle bir çalgıcıydı ki, dinleyenlerin içini neşe ile doldurur, türlü hayallere dalmalarına neden olurdu. Fakat zaman geçip ihtiyarlayınca sırtı küp gibi kamburlaştı, kaşları gözlerinin üs­tüne dökülür oldu. O güzel sesi de kart eşeğin sesine benzemeye başlamıştı. Böyle­ce kazanç kapısı kapanmış, bir lokma ekmeğe muhtaç hale gelmişti. Dedi ki: - Ey Rabbim, bana uzun ömür ve süre verdin. Benim gibi bir ha­kire büyük lütuflarda bulundun. Yetmiş yıldır isyan edip durduğum halde benden ihsanını kesmedin. Bugün kazancım yok, senin konu­ğunum. Çengi senin için çalacağım. Çalgısını omuzuna alıp yola çıktı. Ah çekerek Medine kabrista­nına doğru yürüdü. - Allah'tan kiriş parası isteyeceğim, dedi, çünkü o, kapısına ha­lis kalple gelenlerin istediklerini verir. Bir hayli çeng çaldı, ağladı. Sonra başını yere koydu, çengi yas­tık yapıp bir mezara yaslandı. Uykuya daldı. O sırada Allahu Teala, Ömer...